19 Οκτωβρίου 2011

1+1=2

Η αλήθεια είναι πως οι αριθμητικές πράξεις σου δίνουν μια αίσθηση ασφάλειας.  Ξέρεις πάντα  ότι όταν  κάνεις προσθεση, προσθέτεις σίγουρα.  Με τη ζωή  δεν είναι έτσι.  Δεν ξέρεις, πότε ο χρόνος που περνά αθροίζεται  στον προσωπικό σου  χρόνο και πότε όχι. Μπορεί να περνά  «έξω»  από σένα,  σπάνια  «μέσα σου», συνήθως «δίπλα»  σου  αλλά κυρίως   «πάνω σου»  Σ’ αυτήν  δε την  περίπτωση ,  μιλάμε γι’ αφαίρεση   ή καλύτερα για διαίρεση. Ψάχνεις να βρεις πόσα κομμάτια  έμεινες ή  πόσα έγινες  και τι τελικά  απέμεινε  από σένα.
 Βάσει  αυτής μου  της  διαπίστωσης,  θ΄αρχίσω πάλι  ν΄αγαπάω τα μαθηματικά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δεν δημοσιεύονται σχόλια υβριστικού περιεχομένου