Αν κάτι νικά το χρόνο, αυτό είναι το Ανολοκλήρωτο.
Έχουμε γεννηθεί με στοιχεία συγχρονισμού με το περιβαλλόμενο γίγνεσθαι, που είναι ο χρόνος και ο χώρος .
Απ αυτά θεωρώ πιο ισχυρό το χρόνο, αν σκεφτούμε, την εγγεγραμμένη κυτταρική μας λήξη.
¨Οταν κάτι συνεχίζει στο χρόνο, υπερβαίνοντας τις συνθήκες του χώρου του, είναι σαν ν¨ αναιρεί το ενιαίο του χωροχρόνου.
Κινούμαστε όμως, σε μια αντίληψη χωροχρονικής πραγματικότητας,
όπου ο χρόνος δεν μπορεί να δρα ανεξάρτητα της χωρικής του συνθήκης.
Γι αυτό κ το ανολοκλήρωτο μας ασκεί τόση δυναμη.
Υπερβαίνει τον περιορισμό του εκάστοτε χώρου, αφού κουβαλά το παρελθοντικά ατελές στις συνθήκες του παρόντος.
Aπ΄το τραγούδι της Μόρφως Τσαιρέλη ( τέτοια παράξενη ομρφιά)....Στο τέλος λέει: << To χρόνο έχει νικήσει.....>>




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Δεν δημοσιεύονται σχόλια υβριστικού περιεχομένου